Door: Erik Eichelsheim

Het evenement dat miljoenen mensen in ban van de sport brengt is in zicht. Deze zomer gaan de Olympische Spelen weer van start en ditmaal in China. In 2001 kreeg China dit evenement voor 2008 toegewezen. Vele organisaties, zoals Amnesty International en Human Rights Watch, kijken zorgelijk toe op de huidige en toekomstige situatie van de mensenrechtensituatie. China, het land dat zijn inwoners op brute wijze onder de duim houdt, wordt beloond met een geweldig toernooi. China had de Olympische spelen nooit toegewezen mogen krijgen.De naleving van de  mensenrechten in China is schokkend. De doodstraf wordt in China met de grootste aantallen van de wereld uitgevoerd, ongeveer bij 10.000 mensen per jaar. De doodstraf wordt voor zo’n 68 delicten uitgesproken, zelfs voor een niet zo zware overtreding als belastingfraude. Martelingen in gevangenissen zijn aan de orde van de dag. Er is geen vrijheid van meningsuiting en ongeveer 250.000 mensen zitten zonder duidelijke reden en zonder aangeklaagd te zijn, vast in werkkampen voor heropvoeding. De lonen liggen onder het minimum en er wordt veelal te laat uitbetaald. Wanneer werknemers over hun loon klagen, kunnen zij hun baan verliezen of zij kunnen zelfs in de gevangenis terecht komen. 

De Olympische Spelen in China zouden voor verbetering in het handhaven van de mensenrechten moeten zorgen. In 2001 verklaarde de vice-president van het Chinese Olympisch comité dat door de toezegging van de Olympische spelen er wordt meegeholpen aan de verbetering van de mensenrechten in China. Niets is minder waar. Uit periodieke beoordelingen door Amnesty International blijkt dat mensenrechtenschennis in China nog steeds aan de orde van de dag is.

Om het evenement naar zich toe te trekken, heeft China loze beloftes gemaakt dat zij met de toezegging van de Olympische Spelen de mensenrechten zou verbeteren. Het is echter gebleken dat bij de bouw van de Olympische locatie alleen maar meer inwoners nadelig zijn getroffen. China pakt het groots aan met de bouw van het Olympisch speelterrein. Kostte wat het kost wil China een groot en mooi speelterrein bewerkstelligen, ook ten kostte van inwoners in de nabijgelegen omgeving. Hele gemeenschappen zijn gedwongen om hun huizen te verlaten, vaak is er geweld gebruikt om dit te bewerkstelligen. Ook boeren zijn van hun land verdreven en zijn hun werk kwijt geraakt. Hiervoor hebben inwoners nauwelijks  een compensatie ontvangen.

De journalistiek heeft het ook erg moeilijk in China. De media staat onder streng toezicht bij de berichtgeving van nieuws. Ook internationale journalisten werken onder barre omstandigheden in China. Op dit moment worden er ongeveer 30 journalisten vastgehouden in China omdat de berichtgeving niet voldeed aan de strenge eisen van de overheid.  Tijdens de voorbereidingen en de daadwerkelijke Olympische spelen zullen de journalisten het niet makkelijk hebben. Ruim 20.000 journalisten worden verwachten rond het evenement. Zij worden daarheen gestuurd om verslag te doen van het evenement en wat er omheen gebeurd. Omdat de media-infrastructuur in de handen van de overheid ligt  is vrije berichtgeving vrijwel onmogelijk.

China heeft zijn slechte kant door de jaren heen laten zien. De overheid van China heeft loze beloften gemaakt om na de toezegging van de Olympische spelen de naleving van de mensenrechten te verbeteren.  De situatie is niet verbeterd maar zelfs verslechterd. Door kostte wat het kost de mensen in de omgeving van de Olympisch terrein te verdrijven, hebben veel bewoners geen huis meer en hebben daarvoor ook geen compensatie ontvangen.  Ondanks de barre omstandigheden  en de slechtte mentaliteit van de overheid in China is  het land toch beloond met een evenement dat elk ander land ook zou willen organiseren.  China had de Olympische spelen nooit toegewezen mogen krijgen.

Beoordeling: 7.0