door: Marinda Bakker
Over enkele weken gaan in Peking de Olympische Spelen 2008 van start. Van 8 tot 24 augustus zal op televisie te zien zijn hoe goedgetrainde sporters het beste uit zichzelf halen in de strijd om een felbegeerde medaille. Er wordt door de media veel aandacht besteed aan de prestaties die geleverd worden door de topsporters. Het Olympische nieuws is op de voet te volgen. Veel minder interesse lijkt uit te gaan naar de sporters die dertien dagen na de Olympische Spelen deelnemen aan een ander groot sportevenement: de Paralympische Spelen. Evenals de Olympische sporters hebben de mannen en vrouwen die deelnemen aan de Paralympische Spelen een periode van intensieve training achter de rug. Ook de Paralympische deelnemers gaan voor goud. Er is alleen één verschil: Paralympische sporters hebben een lichamelijke handicap.Een aantal decennia geleden kon je als persoon met een lichamelijke handicap weinig anders doen dan accepteren dat je hulpbehoevend was en nooit zelfstandig zou kunnen functioneren. Er waren voor mensen met een lichamelijke beperking weinig mogelijkheden om zich van dat beeld te ontdoen en een actieve rol binnen de samenleving in te nemen. Als je lichamelijk gehandicapt was, werd je bij voorbaat al beschouwd als niet volwaardig lid van de samenleving. De mogelijkheid om ondanks de handicap een sport te beoefenen en sportieve prestaties te leveren, was al helemaal not done.
Daar kwam verandering in toen in 1948 de Britse Sir Ludwig Guttmann op het idee kwam om gewonde soldaten uit de Tweede Wereldoorlog te helpen. Guttmann gebruikte sport als middel om de kwaliteit van het leven van de gewonden uit de Tweede Wereldoorlog te verbeteren. De eerste ‘Spelen’ voor atleten met een lichamelijke beperking werden gehouden in het Engelse plaatsje Stoke Mandeville. Vier jaar later, in 1952, namen, naast deelnemers uit Groot-Brittannië, ook Nederlandse gehandicapte sporters deel aan de ‘International Wheelchair Games’. Hierdoor kreeg het evenement een internationaal karakter. In 1960 werden in Rome, direct na de Olympische Spelen, de eerste Spelen onder de naam ‘Paralympische Spelen’ gehouden. Gehandicapte sporters uit 23 landen streden tegen elkaar in acht sporten. Vanaf dat jaar vinden de Paralympische Spelen elke vier jaar plaats, in hetzelfde jaar als de Olympische Spelen. Sinds 1988 worden de Olympische en Paralympische Spelen in dezelfde accommodaties gehouden.
Het aantal deelnemers is sinds de start van het evenement vertienvoudigd: van vierhonderd in 1960 naar vierduizend in 2004. Dit jaar worden de Paralympische Spelen voor het eerst in de geschiedenis gehouden in China. De Spelen zullen in totaal 20 sporten bevatten. Dit is het grootste aantal ooit.
Ook dit jaar zal op een hoog niveau worden gestreden om gouden medailles en roem. Het is verbazingwekkend hoe de sporters weten om te gaan met hun lichamelijke handicap. Met een letterlijk blindelings vertrouwen op teamgenoten of vanuit een speciaal ontwikkelde rolstoel gaan de Paralympische topsporters af op hun doel: scoren. Dit is hét evenement waarvoor zo lang en zo hard is gewerkt. Landen die deelnemen aan de Spelen zijn trots op hun afvaardiging van atleten. Hoe dan ook. Zonder… en mét handicap.
Beoordeling: 8.5
